Barbra Streisand'ın hem yönetip hem de başrolde yer aldığı 1996 yapımı 'The Mirror Has Two Faces', romantik komedi ve dram türlerini başarıyla harmanlayan bir film. Hikaye, Columbia Üniversitesi'nde matematik profesörü olan, son derece zeki ama romantik ilişkilerde büyük hayal kırıklıkları yaşamış Gregory Larkin (Jeff Bridges) ile başlar. Gregory, fiziksel çekimin getirdiği karmaşadan uzak, entelektüel bir bağa dayalı 'mükemmel' bir ilişki hayali kurar. Bu fikrini, İngilizce profesörü ve aynı zamanda kayınvalidesi olan Hannah Morgan'ın (Lauren Bacall) kızı, güzel ama kendine güven sorunları yaşayan Rose (Barbra Streisand) ile denemeye karar verir. Rose, aldatılan ve dış görünüşüne takıntılı bir kadındır. Gregory, ona fiziksel olmayan, 'arkadaşça' bir evlilik teklif eder. Rose, başlarda bu sıra dışı teklife şaşırsa da, sonunda kabul eder. Film, bu iki farklı karakterin, bir sözleşmeye dayalı bu ilişkide, beklenmedik duygularla, kıskançlıklarla ve kişisel dönüşümlerle nasıl yüzleştiklerini anlatır. Jeff Bridges, naif ve idealist profesörü canlandırırken, Streisand, Rose'un kırılganlığını, mizah anlayışını ve içsel yolculuğunu muhteşem bir şekilde yansıtıyor. Lauren Bacall ise otoriter ve keskin dilli Hannah rolüyle filme ayrı bir renk katıyor. Streisand'ın yönetmenliği, karakterlerin derinliklerine inerek izleyiciyi onların duygusal dünyalarına çekmeyi başarıyor. Film, sadece bir romantik komedi değil; aşkın, güzellik algılarının, özgüvenin ve insan ilişkilerindeki beklentilerin incelikli bir şekilde sorgulandığı bir dram. 'The Mirror Has Two Faces', klasik Hollywood anlatımıyla, izleyiciye hem güldüren hem de düşündüren, sıcak ve samimi bir deneyim sunuyor. Unutulmaz performanslar ve dokunaklı bir hikaye arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir film.