Luis Buñuel'in 1972 yapımı 'Burjuvazinin Zarif Gizemi', sinema tarihinin en özgün ve düşündürücü hiciv filmlerinden biridir. Film, bir araya gelip bir türlü yemek yiyemeyen altı burjuva karakterin (bir büyükelçi, bir iş adamı ve eşleri dahil) absürt ve sürekli kesintiye uğrayan buluşmalarını konu alır. Ancak bu basit önerme, Buñuel'in ustalığıyla, rüya sekansları, gerçeküstü müdahaleler ve keskin sosyal eleştirilerle dolu, katmanlı bir yapıya dönüşür. Yemek masasına oturamamanın basit engeli, ordu, din, siyaset ve sınıf ayrımları gibi daha büyük toplumsal yapıların ve bunların yarattığı saçmalıkların bir metaforu haline gelir.

Fernando Rey, Delphine Seyrig, Stéphane Audran, Jean-Pierre Cassel, Bulle Ogier ve Paul Frankeur'dan oluşan olağanüstü oyuncu kadrosu, karakterlerinin yüzeysel zarafetini ve altında yuran boşluğu, soğukkanlı bir doğallıkla ve komik bir ciddiyetle aktarır. Buñuel'in yönetmenliği, gerçekle rüyayı, mantıkla saçmayı o kadar kusursuz bir şekilde harmanlar ki, izleyici filmin nerede başlayıp nerede bittiğini sorgulamaya başlar. Bu, izleyiciyi pasif bir konumdan çıkarıp filmin anlamını aktif olarak kurmaya davet eden bir üsluptur.

Film, sadece bir komedi ya da fantastik bir deneyim değil, aynı zamanda burjuvazinin değerlerine, ikiyüzlülüğüne ve ritüellerine yöneltilmiş keskin bir bıçaktır. 1973'te En İyi Yabancı Film dalında Oscar kazanması, bu radikal yapımın aynı zamanda ne kadar etkili olduğunun da bir kanıtıdır. 'Burjuvazinin Zarif Gizemi', sinemanın sınırlarını zorlamak isteyen, zekice yazılmış diyaloglar ve unutulmaz sahnelerle dolu, sürrealist bir başyapıt arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir filmdir. Buñuel'in eleştirel gözü ve yaratıcı vizyonu, güncelliğini hiç yitirmemiştir.