Park Chan-wook'un ilk İngilizce filmi olan Stoker (2013), izleyiciyi psikolojik gerilimin derin sularına sürükleyen bir başyapıt. Film, babasının trajik ölümüyle sarsılan genç India Stoker'ın (Mia Wasikowska) hikayesini anlatır. Yas tuttuğu bu zor dönemde, daha önce hiç duymadığı amcası Charlie (Matthew Goode) ortaya çıkar ve annesi Evelyn (Nicole Kidman) ile birlikte yaşamaya başlar. Charlie, karizmatik ve kusursuz görünümlü bir adamdır, ancak India onun davranışlarında gizlenen rahatsız edici bir yan olduğunu hisseder.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturur. Mia Wasikowska, içine kapanık, keskin gözlem yeteneğine sahip ve ergenliğin eşiğindeki India'yı mükemmel bir incelikle canlandırır. Matthew Goode ise ürkütücü bir çekicilikle donattığı Charlie karakteriyle ekrana hipnotize edici bir aura yayar. Nicole Kidman'ın, kırılgan ve mutsuz anne Evelyn portresi de derinlik katıyor.

Park Chan-wook'un imzasını taşıyan görsel şölen, her kareyi bir tablo gibi işleyen sinematografisiyle dikkat çeker. Film, basit bir gizem anlatısı olmanın ötesine geçerek, yas, cinsel uyanış, ailevi miras ve içimizdeki canavarların keşfi gibi temaları işler. Gerilim, kanlı sahnelerle değil, artan psikolojik baskı ve karakterler arasındaki elektrikle inşa edilir. Müzik ve sessizliklerin kullanımı da gerilimi doruk noktasına taşır.

Stoker, sıradan bir gerilim filmi arayanlar için değil, sanatsal kaygıyla üretilmiş, izleyiciyi düşünmeye ve hissetmeye zorlayan, görsel ve duygusal bir deneyim arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir film. Sürükleyici kurgusu, çarpıcı görüntüleri ve unutulmaz performanslarıyla iz bırakıyor.