Jacques Rivette'in yönettiği 1991 yapımı La Belle Noiseuse, sanatın doğası, yaratım sürecinin acımasızlığı ve modelle sanatçı arasındaki karmaşık ilişkiyi derinlemesine inceleyen sıra dışı bir filmdir. Michel Piccoli, ünlü ama üretmeyi bırakmış ressam Frenhofer'ı canlandırırken, Emmanuelle Béart genç ve gizemli model Marianne olarak karşımıza çıkar. Film, genç bir ressamın (David Bursztein) ve nişanlısı Marianne'ın, Frenhofer'ın uzun süredir tamamlayamadığı 'La Belle Noiseuse' adlı tablosuna ilham olma umuduyla şatoya gelişiyle başlar.

Frenhofer, Marianne'ı model olarak kabul eder ve bu karar, hem sanatçı hem de model için yoğun, fiziksel ve psikolojik olarak yorucu bir sürecin kapılarını aralar. Kamera, atölyedeki uzun seansları neredeyse belgesel gerçekçiliğiyle izler. Her fırça darbesi, her poz, sanatın ve gerçekliğin sınırlarını sorgulatır. Rivette'in tempolu anlatımı, izleyiciyi bu yaratım labirentinin içine çeker.

Oyunculuklar son derece güçlüdür. Piccoli, yaratma tutkusu ve kuşku arasında gidip gelen bir sanatçıyı muazzam bir incelikle yansıtır. Béart ise sadece fiziksel güzelliğiyle değil, Marianne'ın içsel dönüşümünü, gücünü ve savunmasızlığını aktarabilme becerisiyle öne çıkar. Film, sadece bir tablonun yapılış hikayesi değil, aynı zamanda iktidar, mahremiyet ve sanat uğruna neyin feda edilebileceğine dair çarpıcı bir incelemedir. Sanatseverler ve karakter odaklı derin dramalar arayan izleyiciler için vazgeçilmez bir başyapıt olan La Belle Noiseuse, dört saatlik süresine rağmen sizi içine çeken ve üzerinde uzun süre düşündüren bir deneyim sunar.