I Am Cuba (Soy Cuba), 1964 yılında Sovyet yönetmen Mikhail Kalatozov tarafından çekilen ve Küba devrimi öncesi toplumu mercek altına alan epik bir dram filmidir. Film, birbirine bağlı dört kısa öykü aracılığıyla, Batista diktatörlüğü altındaki Küba'da yaşanan sınıfsal eşitsizlikleri, sömürüyü ve nihayetinde devrim için filizlenen umudu gözler önüne serer. Havana'nın lüks gece kulüplerinden şeker kamışı tarlalarındaki yoksul köylülere uzanan hikayeler, izleyiciyi o dönemin çarpıcı gerçeklikleriyle yüzleştirir.

Filmin en çarpıcı yanı, sinematografisidir. Sergei Urusevsky'nin kamerası, inanılmaz uzun plan sekansları ve deneysel açılarla adeta bir şiir yazar. Kamera bazen bir binanın tepesinden sokaklara süzülür, bazen de bir havuzun içinden geçip parti sahnesine dalar. Bu teknik virtüözlük, filmin anlatım gücünü muazzam derecede artırarak onu sadece bir politik meseleden öte, görsel bir sanat eserine dönüştürür. Oyunculuklar, profesyonel oyuncuların yanı sıra dönemin gerçek insanlarını da içerir ve samimi bir duygusal derinlik sunar.

I Am Cuba, ilk çıktığı dönemde beklenen ilgiyi görmemiş, ancak 1990'larda yeniden keşfedilerek hak ettiği efsanevi statüye kavuşmuştur. Günümüzde sinema okullarında ders niteliğinde incelenen bu başyapıt, sadece Küba tarihine değil, sinema dilinin sınırlarını nasıl zorlayabileceğine dair bir belgedir. Politik içeriği kadar estetik başarısıyla da büyüleyen bu filmi izlemek, sinemanın gücünü yeniden hatırlamak için kaçırılmaz bir fırsattır. Hem tarih meraklılarına hem de sinema sanatına ilgi duyan herkese hitap eden zamansız bir klasik.