Aftersun, Charlotte Wells'in yönetmen koltuğunda oturduğu ve ilk uzun metrajlı filmi olarak büyük beğeni toplayan 2022 yapımı bir dram. Film, yetişkin Sophie'nin (Celia Rowlson-Hall), 1990'ların sonunda henüz 11 yaşındayken (Frankie Corio) babası Calum (Paul Mescal) ile çıktığı bir Türkiye tatilinin VHS kayıtlarını izleyerek geçmişe yolculuk etmesini konu alıyor. Görünürde sıradan bir tatil gibi duran bu anılar, Sophie'nin yetişkin bakış açısıyla yeniden değerlendirilirken, babasının o dönemde içinde bulunduğu ve çocukken fark edemediği hüznü, kaygıları ve içsel çatışmaları yavaş yavaş ortaya çıkarıyor.

Paul Mescal, Calum rolünde izleyiciyi derinden etkileyen, incelikli ve içe işleyen bir performans sergiliyor. Bir baba olarak kızına olan sevgisini ve ilgisini gösterirken, aynı zamanda yüzüne yansıyan bir yalnızlık ve bunalım taşıyor. Genç Frankie Corio ise doğallığı ve olgun oyunculuğuyla filmin kalbini oluşturuyor. İkili arasındaki kimya son derece samimi ve inandırıcı.

Charlotte Wells'in yönetmenliği, filme yavaş tempolu ama asla sıkıcı olmayan, duygusal bir yoğunluk katıyor. Anlatım, doğrudan bir hikaye anlatmak yerine, izleyiciyi anıların, seslerin ve görüntülerin atmosferine davet ediyor. Özellikle disko sahneleri ve suskun anlar, filmin unutulmaz parçaları haline geliyor. Görsel estetik, nostaljik VHS kalitesi ile şimdiki zamanın netliğini bir arada kullanarak, hafızanın kırılgan ve parçalı doğasını mükemmel yansıtıyor.

Aftersun izlenmeli çünkü sadece bir baba-kız hikayesi değil, aynı zamanda hafıza, zaman, kayıp ve sevginin karmaşık dokusunu araştıran evrensel bir film. Seyirciyi, kendi geçmişlerini ve ilişkilerini düşünmeye iten, sessiz ama güçlü bir etki bırakıyor. Sade bir anlatımla derin duygulara dokunabilen, uzun süre akılda kalacak bir başyapıt.